Żywy Różaniec

Żywy Różaniec, jako organizacja kościelna działająca na prawach stowarzyszenia, zawdzięcza swoje powstanie młodej świeckiej osobie Paulinie Jaricot (1799 – 1862). „Wszystkie łaski, wszelkie światło otrzymałam z tajemnic różańcowych i one uczyniły moje życie owocnym” – wyznaje po latach Paulina. W 1826 r. stworzyła wielkie zaplecze modlitewne dla misji pod nazwą Żywego Różańca. Samą siebie uważała za „pierwszą zapałkę, którą Bóg się posłużył, by  rozpalić wielki ogień”. Zorganizowała tzw. „piętnastki” – grupy po 15 osób, z których każda zobowiązywała się do odmawiania w intencji misji jednego dziesiątka różańca dziennie i do rozważania otrzymanej tajemnicy różańcowej. Oficjalnej aprobaty dla Żywego Różańca udzielił papież Grzegorz XVI jeszcze za życia Pauliny. W 1862 roku, kiedy umarła Założycielka Żywego Różańca, w samej tylko Francji istniało już 150 tys. „piętnastek”.

Papież Jan Paweł II w 2002 r. ustanowił jeszcze jedną IV część różańca i tych nowych 5 tajemnic nazwał „tajemnicami światła”.  W Związku z tym owe „piętnastki” zamieniły się na „dwudziestki”. Każda róża różańcowa składa się z 20 członków modlących się w intencjach wyznaczonych przez papieża. Tajemnice różańcowe zmieniają zelatorzy. Czynią to, gdy chodzi o naszą parafię, w każdą ostatnią niedzielę miesiąca  po mszy św. o godz. 7.30.

W parafii istnieje 24 Róże Różańcowe. Członkowie Żywego Różańca aktywnie uczestniczą w życiu parafii i w akcji charytatywnej, w opiece nad chorymi i dziećmi, przygotowują feretrony i wystrój kościoła na święta i uroczystości. W 2003 roku Róże Różańcowe zorganizowały 4 pielgrzymki – jedną do Włoch i 3 krajowe.

Wszelkie informacje odnośnie przynależności do Róż Różańcowych udziela opiekun Róż, o. Józef Oleksy SI.